wtorek, 14 czerwca 2016

Mieszanka Serce i Nerwy

Z racji wielu próśb mailowych od osób zainteresowanych moimi mieszankami, umożliwiłem złożenie na nie zamówienia. Należy je składać na adres: kuba.babicki@wp.pl, gdzie trzeba poinformować mnie czego i w jakiej ilości potrzeba, a następnie w tytule przelewu, podać dane do wysyłki, abym szybko zorientował się o jakie zamówienie chodzi.

Mój numer konta to: 08 1020 3639 0000 8602 0109 3632;

Mieszanki pakowane są w 200g opakowania; Cena za Serce i Nerwy to 33 zł/szt.

Jeśli ktoś chce wpierać projekty badawcze, wyprawę do Amazonii oraz dotować projekty edukacyjne i ochronne dotyczące roślin i biosfery to również może je kierować na to konto z dopiskiem: WSPARCIE. Cała kasa z mieszanek i ogólnie tego co robię dla Was w wolnych chwilach przeznaczana jest na rozwój projektów ekologicznych i edukacyjnych odnośnie roślin, ekologii, etnofarmakologii, które mają służyć w najbliższej przyszłości właśnie Wam.

Mieszanka na Serce i Nerwy

skład: ziele jemioły, ziele glistnika, kwiat głogu, ziele nawłoci, korzeń pokrzywy, kwiat kasztanowca, liść poziomki, kwiat lotosu;

Mieszanka została starannie skomponowana, aby wielowarstwowo i kompleksowo wspomagać działanie całego układu krążenia i serca oraz działać kojąco na układ nerwowy. Składniki mieszanki odciążają serce, chronią je i usprawniają jego prace. Działają antyarytmicznie, przeciwzakrzepowo i wyraźnie obniżają ciśnienie krwi. Osoby z nadciśnieniem tętniczym stosujące długotrwale mieszankę odczują wyraźny spadek ciśnienia i lepsze samopoczucie. Wszystkie surowce zawarte w mieszance wchodzą ze sobą w idealną synergię, dzięki czemu działają przeciw zmianom miażdżycowym, potrafiąc nawet je cofać. Chronią naczynia wieńcowe i krwionośne, obniżają poziom lipidowo-cholesterolowy we krwi i ogólnie poprawiają parametry krwi, w tym zwiększają liczbę limfocytów T, dzięki czemu podnoszą odporność.

Istnieje takie stare ludowe powiedzenie, że jeśli chcesz by Twój mężczyzna długo żył, podawaj mu codziennie wyciąg z głogu. Warto więc stosować tę mieszankę z myślą o przyszłości i zadbaniu o swoje serce oraz za wczasu przeciwdziałać miażdżycy oraz stanom zapalnym żył. Ponadto mieszanka wywiera kojący wpływ na układ nerwowy. Kwiat głogu, kwiat kasztanowca i ziele glistnika oraz inne surowce działają uspokajająco, przeciwdepresyjnie, poprawiają krążenie obwodowe mózgowe i kończyn. Dzięki temu zmniejszają liczbę nieprzyjemnych myśli, przeciwdziałają stresowi, rozdrażnieniu i ułatwiają zasypianie. Dodatkowo zawarty w mieszance korzeń pokrzywy obniża poziom DHT w organizmie, zmniejsza łojotok, balansuje hormony zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet oraz działa ogólnie wzmacniająco. Wszystkie składniki mieszanki w mniejszym lub większym stopniu działają również na układ trawienia, regulując jego pracę i ogólnie poprawiając przyswajanie i przetwarzanie składników pokarmowych w ustroju.

Działanie mieszanki w skrócie:

- antyarytmicznie
- poprawia krążenie żylne i mózgowe
- przeciwzapalnie
- reguluje przemianę materii
- chroni mięsień sercowy
- obniża cieśnienie krwi
- przeciwdziała i cofa zmiany miażdżycowe
- przeciwzapalnie i ochronnie na żyły
- znosi bóle zamostkowe pochodzenia sercowego
- znosi nerwice serca
- reguluje nadmiar męskich hormonów u mężczyzn i u kobiet
- hamuje DHT (dihydrkoksytestosteron), czyli przeciwdziała nadmiernemu wypadaniu włosów
- korzystnie przy łysieniu androgennym u mężczyzn
- antystresowo
- antynowotworowe (profilaktyka i zapobieganie)
- uspokajające
- korzystne dla skóry trądzikowej, ze skłonnością do wyprysków
- nadmierny łojotok
- przeciwkamiczo
- moczopędnie
- odtruwająco 

Sposób użycia:

Mieszankę zalewamy szklanką wrzątku i parzymy 25-30 minut pod przykryciem; przecedzamy i pijemy; dla smaku można osłodzić miodem;

Na początku robimy napar z 2 łyżek stołowych mieszanki; pijemy dwie szklanki dziennie; po miesiącu zmniejszamy dawkę do 1 łyżki stołowej i stosujemy długotrwale. W razie potrzeby wrócić do dawki poprzedniej.

Przeciwskazania: Niskie ciśnienie krwi; Uczulenie na którykolwiek ze składników; Jeśli ktoś przyjmuje leki nasercowe należy sprawdzić czy nie będzie interakcji między składnikami surowców zawartych w mieszance; Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepożądane reakcje, należy przerwać stosowanie;


Dokładny opis składników:


Ziele jemioły - zawiera flawonoidy (pochodne kwercetyny), aminy (cholina, acetylocholina, histamina), fenolokwasy, wikotoksynę (0,05%-0,1%), glikoproteidy lektynowe o właściwościach cytostatycznych i antynowotworowych. Jemioła po podaniu doustnym obniża ciśnienie krwi, dzięki czemu jest skuteczna w leczeniu ostrego i umiarkowanego nadciśnienia tętniczego. Dawni lekarze uzyskiwali wyraźne, trwałe spadki ciśnienia krwi przy regularnym podawaniu wyciągów z jemioły u pacjentów z wysokim nadciśnieniem. Wyciągi jemiołowe wstrzyknięte bezpośrednio do guza nowotworowego wywiera silne działanie nekrotyczne i cytotoksyczne. Przetwory z jemioły rozszerzają naczynia wieńcowe i drobne mózgowe oraz tonizuje mięsień sercowy. Jemioła działa wyraźnie moczopędnie oraz obniża poziom kwasu moczowego we krwi, czyli wywołuje aktywność przeciwaltretyczną. Ziele jemioły wykazuje synergizm z kwiatem głogu, kwiatem kasztanowca, zielem konwalii, zielem serdecznika i zielem nawłoci.

 
Ziele glistnika - to typowy surowiec żółciopędny i hamujący procesy gnilne w jelitach. Ponadto dzięki obecności alkaloidów opioidowych wywiera aktywność przeciwdepresyjną, antystresową i hamującą dialog wewnętrzny. Działa również przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Od dawna znane są także przeciwnotowtworowe właściwości glistnika. Na jego bazie sporządzano dawniej preparaty onkostatyczne i na bazie alkaloidów glistnikowych współcześnie wytwarza się nowoczesne leki antynowotworowe. Maść z glistnika podana zewnętrznie dobrze radzi sobie z różnymi zmianami skórnymi, w tym z nowotworami skóry. Ponadto ziele działa przeciwwirusowo i antybakteryjnie, dzięki czemu będzie pomocny przy infekcjach wirusowych, stanach zapalnych gardła i krtani, grypie, przeziębieniach. W skrócie napary z ziela działają kojąco, znieczulająco, bakteriobójczo, przeciwskórczowo, żółciopędnie i moczopędnie. Przeciwdziała stanom skurczowym przewodu pokarmowego i pęcherzyka żółciowego, przy kamicy żółciowej, kolce jelitowej i nerkowej.

 
Kwiatostan i owoc głogu - działa rozszerzająco na naczynia wieńcowe, poprawiają krążenie, wykazują aktywność antyarytmiczne, ochronne na mięsięń sercowy oraz uszczelniająco i wzmacniająco na naczynia krwionośne. Ważne jest również działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze krwi), a także przeciwdziałanie zmianom miażdżycowym. Wyciągi z głogu od dawna stosuje się na przeróżne choroby serca, choroby metaboliczne, skórne i układowe pokarmowe oraz moczowe. Głóg jest bogaty we flawonoidy, prowitaminę A, witaminę C, P i witaminy z grupy B. Dodatkowo kwiaty i owoce głogu działają kojąco na układ nerwowy poprzez działanie redukujące ilość nieprzyjemnych myśli oraz poprawiające krążenie obwodowe i mózgowe.

 
Ziele nawłoci - jest zasobne w flawonoidy (m.in. rutynę, kwercetynę, kwercytrynę), garbniki, kwasy wielofenolowe, saponiny, alkaloidy, olejek eteryczny i sole mineralne. Nawłoć to skuteczny surowiec na dolegliwości układu moczowego. Działa dezynfekująco na układ moczowy oraz silnie moczopędnie. Ponadto flawonoidy nawłociowe uszczelniają ściany włosowate naczyń krwionośnych. Z kolei garbniki w przewodzie pokarmowym działają ściągająco, przeciwbakteryjnie oraz głównie przeciwzapalnie (razem z saponinami). Poza tym substancje czynne w zielu nawłoci wiążą toksyny i inne szkodliwe związki w przewodzie pokarmowym lub tworzą mniej trujące połączenia, usuwane z moczem, co ogólnie wpisuje się w działanie ogólno odtruwające. Dodatkowo nawłoć obniża ciśnienie krwi, działa korzystnie w kamicy moczowej, skazie moczanowej, zapaleniu kłębków nerkowych, miedniczek nerkowych, moczowodów, czy pęcherza moczowego. Zewnętrznie nadaje się do okładania i kompresowania ran, wrzodów, wykwitów skórnych, czy płukania oraz pędzlowania przy schorzeniach jamy ustnej i gardła.

 
Korzeń pokrzywy - działa przeciwzapalnie, zapobiega nowotworom jajników, szyjki macicy, a także zwłóknieniu jajników. Działa antyandrogennie, wzmacnia i regeneruje mieszki włosowe, poprawia stan skóry i włosów. Działa korzystnie w skąpym i nieregularnym miesiączkowaniu, cukrzycy, miażdżycy, stanach zapalnych nerek i przeroście gruczołu krokowego. Poprzez blokowanie DHT, hamuje wpływ androgenów na gruczoł krokowy, skórę i włosy. Działa estrogennie. Zmniejsza wydzielanie łoju i balansuje gospodarkę łojotokowo-bakteryjną skóry głowy.

 
Kwiatostan kasztanowca - jest bogaty we flawonoidy. Uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne, działa moczopędnie, wspomaga detoksykację organizmu, przeciwdziała zaburzeniom krążenia żylnego kończyn oraz mózgu. Korzystny przy żylakach, po przebytym udarze mózgu i stanach zapalnych żył. Ponadto wykazuje aktywność przeciwreumatyczną, przeciwzakrzepową. Poprawia krążenie naczyniowe i mózgowe, hamuje stany zapalne w ustroju oraz rozwój miażdżycy. Ponadto reguluje przemianę materii i hamuje aktywność enzymów lizosomalnych uszkadzających naczynia krwionośne.

 
Liść poziomki - zawiera garbniki pirokatechinowe, glikozydy flawonowe, sole mineralne i kwasy organiczne. Napary z ziela i liści działają regulująco na przemianę materii, moczopędnie i ściągająco. Ułatwiają usuwanie z organizmu jonów sodowych i chlorkowych oraz innych szkodliwych produktów przemiany materii. Wyciągi z liści poziomki stosuje się w zaburzeniach trawienia, miażdżycy naczyń, nadciśnieniu, biegunce, czy zaburzeniach żołądka, śledziony i wątroby. Ponadto napary i odwary mogą być pomocne w niedrożności jelit, guzach krwawniczych, chorobach nerek i pęcherza. Wywierają także działanie przeciwbiegunkowe i bakteriobójcze oraz unieczynniają toksyny bakteryjne wydzielane przez szczepy chorobotwórcze. Natomiast zewnętrznie wyciągi poziomkowe nadają się do płukania przy łagodnych schorzeniach gardła, jamy ustnej oraz przy skórze ze skłonnościami do wyprysków.

 
Kwiat i liść lotosu różowego - zawiera m.in. nucyferynę, N-nonuciferynę, nelumbozyd, flawonoidy, kwasy fenolowe. Ma właściwości uspokajające, relaksujące, antybakteryjne, przeciwgorączkowe i ściągające. W większych dawkach wywołuje aktywność przeciwpasożytniczą. Może znosić gorączkę, nadmierną potliwość ciała, biegunkę, nadciśnienie tętnicze, zawroty głowy, nadmierne rozdrażnienie czy skąpomocz. Lotos był rośliną ceremonialną i enteogeniczną w starożytnym Egipcie, a także bardzo cenionym surowcem Wschodu. Stąd Budda najczęściej przedstawiany jest właśnie w środku kwiatu lotosu. Surowiec poprawia również płodność u mężczyzn i kobiet oraz obniża poziom cholesterolu i ciśnienie tętnicze krwi. Stosowany zewnętrznie jest starym lekiem na różne problemy skórne oraz surowcem chętnie wykorzystywanym w kosmetyce. Ma silne właściwości nawilżające, dzięki czemu poprawia elastyczność i koloryt skóry, mogąc usuwać linie mimiczne, przebarwienia oraz zmarszczki, a także zmniejsza łojotok. 

Mieszanka Unifikująca Wszystkie Funkcje Organizmu (MURWFO)

Z racji wielu próśb mailowych od osób zainteresowanych moimi mieszankami, umożliwiłem złożenie na nie zamówienia. Należy je składać na adres: kuba.babicki@wp.pl, gdzie trzeba poinformować mnie czego i w jakiej ilości potrzeba, a następnie w tytule przelewu, podać dane do wysyłki, abym szybko zorientował się o jakie zamówienie chodzi.

Mój numer konta to: 08 1020 3639 0000 8602 0109 3632;

Mieszanki pakowane są w 200g opakowania; Cena za MURWFO to 29 zł/szt.

Jeśli ktoś chce wpierać projekty badawcze, wyprawę do Amazonii oraz dotować projekty edukacyjne i ochronne dotyczące roślin i biosfery to również może je kierować na to konto z dopiskiem: WSPARCIE. Cała kasa z mieszanek i ogólnie tego co robię dla Was w wolnych chwilach przeznaczana jest na rozwój projektów ekologicznych i edukacyjnych odnośnie roślin, ekologii, etnofarmakologii, które mają służyć w najbliższej przyszłości właśnie Wam.

Mieszanka Unifikująca Wszystkie Funkcje Organizmu (MURWFO)

skład: ziele tymianku, kwiat nagietka, owoc jarzębiny, liść maliny, kłącze tataraku

Dzięki specjalnie dobranym składnikom mieszanka dotyka najważniejszych sfer funkcjonowania organizmu oddziałując w szerokim spektrum zarówno na układ trawienny, jak i układ krążenia i system nerwowy.

Ulepszona receptura mieszanki sprawia, że jeszcze efektywniej działa na poszczególne sfery fizjologii organizmu. Dzięki obecności ziela tymianku działa wykrztuśnie, upłynniająco na zalegającą wydzielinę (mukokinetycznie). Dodatkowo tymianek wchodzi w synergię z kwiatem nagietka i owocem jarzębiny, wywierając aktywność antybakteryjną i grzybobójczą w drogach oddechowych oraz układzie trawiennym. Mieszanka usprawnia przepływ krwi w jelitach i chroni wątrobę przed hepatotoksynami, przeciwdziałając marskości wątrobowej. Obecność kłącza tataraku sprawia, że mieszanka także koi nerwy, działając uspokajająco, antystresowo i wzmacniająco. Może okazać się pomocna przy różnego rodzaju przeziębieniach, grypie, infekcjach gardła (płukanki) i oskrzeli. Usprawnia działanie całego układu pokarmowego, zwiększa łaknienie, usprawnia trawienie, obniża ciśnienie tętnicze krwi, polepsza przepływ żółci do dwunastnicy i poprawia przyswajanie składników pokarmowych.

MURWFO stosowane dłuższy czas poprawia parametry krwi i polepsza wyniki badań ogólnych. Wzmacnia również system immunologiczny, podnosi samopoczucie i wydolność psychofizyczną. Stosowana do kąpieli i zewnętrznie w formie kompresów poprawia elastyczność skóry, zmniejsza łojotok, wzmacnia włosy, redukuje zmarszczki i działa przeciwzapalnie.

Dawkowanie: 2-3 łyżki stołowe na szklankę wrzątku; zaparzać pod przykryciem 25 minut; odcedzić; pić po szklance 2-3 razy dziennie. Po miesiącu, zrobić 2 tygodnie przerwy, po czym wznowić na kolejny miesiąc; obserwować reakcje ciała;

Przy wystąpieniu jakichkolwiek efektów niepożądanych, przerwać stosowanie;


Ziele tymianku - to typowy środek wykrztuśny, napotny, przeciwbakteryjny, ochronny na miąższ wątroby, osłaniający na górne drogi oddechowe. Pomocny przy kaszlu, chrypce, zaflegmieniu, chorobach bakteryjnych i schorzeniach układu moczowego. Mocny napar regeneruje błony śluzowe i pobudza krążenie krwi w układzie pokarmowym. Tymianek używany regularnie przez długi okres czasu działa neuroprotekcyjnie.

Całe kwiaty nagietka - zawarte w mieszance wywierają pewne i silne działanie przeciwzapalne, antydrobnoustrojowo, hamując rozwój bakterii i grzybów. Ma zastosowanie w stanach przeziębieniowych, anginowych oraz chorobach skóry. Poza tym nagietek ma udowodnione działanie ściągające, moczopędne, napotne i odtruwające. Skuteczny w leczeniu obrzmiennych chorób wątroby, skurczach żołądka, zaparciach, skąpych miesiączkach. Można stosować profilaktycznie przeciw nowotworom.

Owoce jarzębiny - są źródłem bioflawonoidów (witaminy P), ktore uszczelniają i wzmacniają śródbłonki naczyń krwionośnych oraz wzmagają i przedłużają aktywność witaminy C, stąd jest to dobry środek do stosowania razem z surowcami bogatymi w kwas askorbinowy. Dzięki temu będziemy działać immunostymulująco i ogólnie wzmacniająco.

Liść maliny - zawiera około 4,6% garbników elagowych oraz około 1,5% kwasów organicznych (m.in. kwas cytrynowy, mlekowy, askorbowy - wit. C oraz sole mineralne. Działa ściągająco, przciwzapalnie i antybakteryjnie. Dzięki obecności garbników liść maliny hamuje rozwój bakterii jelitowych i zmniejszają biegunki. Odwary z liści maliny stosuje się w leczeniu przewlekłych biegunek, krwawień wewnętrznych i macicznych oraz upławach. Zewnętrznie jest dobrym środkiem przy schorzeniach jamy ustnej, gardła, krtani i przy dolegliwościach skórnych.

Kłącze tataraku - jest bogaty w olejki eteryczne, w których występuje kilkadziesiąt różnych związków, z czego bardziej charakterystyczne to B- i L-azaron. Przetwory z tataraku podane doustnie pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, zwiększają łaknienie, poprawiają trawienie i przyswajanie pokarmów. Przyjmowanie tataraku zwiększa wydzielanie mukopolisacharydów w ustroju, które pokrywając błonę śluzową żołądka, chronią go przed różnymi niekorzystnymi czynnikami. Tatarak to także surowiec uspokajający i antystresowy, porównywalny lepszy niż relanium. Zmniejsza napięcie mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych, jeśli te, były nadmiernie skurczone. Napary i odwary z tataraku przywracają prawidłowe ruchy perystaltyczne jelit i przeciwdziałają wzdęciom.

czwartek, 1 października 2015

Zamów mieszanki Botanicznej Galaktyki i wesprzyj badania w Amazonii!


Drodzy adepci zielarstwa i miłośnicy tejże pięknej sztuki. Dostaję mnóstwo maili z pytaniami o mieszanki ziołowe. Postanowiłem więc coś z tym zrobić. Otóż z racji tego, że wyjeżdżam do Amazonii to teraz jest ostatnia szansa zamówić takie mieszanki. Zostały mi dwa rodzaje mieszanek. Pierwsza kosztuje 25 zł, a druga 33 zł. Zioła pakowane są w 200g ekologiczne opakowania. Kupując taką mieszankę przyczyniacie się przy okazji do rozwoju badań naukowych, jakie będę prowadził w Amazonii. Każda dodatkowa kwota od Was (w dowolnej kwocie) sprawi, że uda mi się dotrzeć do większej ilości miejsc i zebrać oraz publikować więcej materiałów dla Was z dżungli amazońskiej).

Zamówienia należy składać na adres: kuba.babicki@wp.pl
 nr konta do wpłat: PKO BP 08 1020 3639 0000 8602 0109 3632

Tytułem proszę wpisać szczegóły zamówienia oraz dane do wysyłki, dodatkowe darowizny należy dopisać do tytułu. Uprzednio proszę kontaktować się na maila. Dziękuję.

Uprzedzam, że mieszanki szybko się rozchodzą i warto za jednym zamówieniem kupić więcej, bo raz że dobrze i pewnie działają, a dwa to nie wiem kiedy wrócę z Amazonii więc warto zrobić zapas. Oferta ważna do wyczerpania zapasów. Poniżej przedstawiam dokładne opisy mieszanek.

MIESZANKA #1

Mieszanka Unifikująca i Regulująca Wszystkie Funkcje Organizmu (MURWFO)

skład: ziele bazylii, ziele tymianku, kwiat nagietka, owoc jarzębiny, owoc głogu, liść pokrzywy, szyszki chmielu;

Dzięki specjalnie dobranym składnikom mieszanka dotyka najważniejszych sfer funkcjonowania organizmu oddziałując w szerokim spektrum zarówno na układ trawienny, jak i układ krążenia i system nerwowy.

Mieszanka działa wykrztuśnie, upłynniająco na zalegającą wydzielinę, antybakteryjnie i grzybobójczo w drogach oddechowych oraz układzie trawiennym. Usprawnia przepływ krwi w jelitach oraz chroni wątrobę przed hepatotoksynami i przeciwdziała marskości wątrobowej. Jest środkiem zapobiegawczym przeciwko, zawałom, chorobom zwyrodnieniowym żył, zmianom miażdżycowym, nadmiernemu obciążeniu mięśnia sercowego, niedomogom sercowym na tle chorób płuc i niewydolności układu oddechowego. Może okazać się pomocna przy różnego rodzaju przeziębieniach, grypie, infekcjom gardła (płukanki) i oskrzeli. Usprawnia działanie całego układu pokarmowego oraz działa uspokajająco i kojąco.

Dawkowanie: 2-3 łyżki stołowe na szklankę wrzątku; zaparzać pod przykryciem 25 minut; odcedzić; pić po szklance 2-3 razy dziennie. Po miesiącu, zrobić 2 tygodnie przerwy, po czym wznowić na kolejny miesiąc; obserwować reakcje ciała;

Przy wystąpieniu jakichkolwiek efektów niepożądanych, przerwać stosowanie;

Ziele bazylii działa żółciopędnie, poprawia trawienie, przyswajanie składników pokarmowych, zwiększa apetyt i diurezę. W dużych dawkach działa pierwotniakobójczo, fungistatycznie oraz mukokinetycznie, czyli ułatwia wydalanie zalegającej wydzieliny w drogach oddechowych. Bazylia jest skuteczna przy wzdęciach, zaparciach, atonii jelitowej oraz wspomagająco w przeziębieniach. Pobudza produkcję soku żołądkowego, trzustkowego, jelitowego oraz śliny.

Ziele tymianku to typowy środek wykrztuśny, napotny, przeciwbakteryjny, ochronny na miąższ wątroby, osłaniający na górne drogi oddechowe. Pomocny przy kaszlu, chrypce, zaflegmieniu, chorobach bakteryjnych i schorzeniach układu moczowego. Mocny napar regeneruje błony śluzowe i pobudza krążenie krwi w układzie pokarmowym. Tymianek używany regularnie przez długi okres czasu działa neuroprotekcyjnie.

Całe kwiaty nagietka zawarte w mieszance wywierają pewne i silne działanie przeciwzapalne, antydrobnoustrojowo, hamując rozwój bakterii i grzybów. Ma zastosowanie w stanach przeziębieniowych, anginowych oraz chorobach skóry. Poza tym nagietek ma udowodnione działanie ściągające, moczopędne, napotne i odtruwające. Skuteczny w leczeniu obrzmiennych chorób wątroby, skurczach żołądka, zaparciach, skąpych miesiączkach. Można stosować profilaktycznie przeciw nowotworom.

Owoce jarzębiny są źródłem bioflawonoidów (witaminy P), ktore uszczelniają i wzmacniają śródbłonki naczyń krwionośnych oraz wzmagają i przedłużają aktywność witaminy C, stąd jest to dobry środek do stosowania razem z surowcami bogatymi w kwas askorbinowy. Dzięki temu będziemy działać immunostymulująco i ogólnie wzmacniająco.
Owoce głogu działają rozkurczowo na naczynia wieńcowe serca. Zmniejszają napięcia ścian tych naczyń, co powoduje nierzadko ustąpienie bólu oraz uczucia duszności. Zwiększony dopływ krwi pozwala na dobprowadzenie odpowiedniej ilości tlenu do mięśnia sercowego oraz usunięcia szkodliwych metabolitów. Kwiaty i owoce głogu działają bezpośrednio na mięsień sercowy,w zmagają nieznacznie siłę jego skurczów, a zwalniają ich częstotliwość. Dzięki temu serce pracuje ekonomiczniej, a przedłużone przerwy między skurczami, pozwalają zaoszczędzić mu cenną energie.
Liść pokrzywy to znany od dawna środek wzmacniający, regulujący funkcje układu pokarmowego oraz łagodne depurativum, czyli środek odtruwający organizm i przyspieszający eliminację szkodliwych produktów przemiany materii. Pokrzywa działa przeciwzapalnie w układzie moczowym, a także ochronnie na miąższ wątroby.

Szyszki chmielu zawierające lupulinę wyraźnie działają uspokajająco, rozkurczowo, przeciwlękowo i nasennie. Działa antybiotycznie w bakteryjnych chorobach skóry oraz zakażonych ranach.
------------------

MIESZANKA #2

Mieszanka Zdrowe Serce, Żyły i Układ nerwowy

skład: ziele wierzbownicy, kwiatostan głogu, owoc głogu, korzeń pokrzywy, kwiatostan kasztanowca, ziele przytulii

Składniki mieszanki zostały tak wyselekcjonowane, aby wywierały maksimum aktywności terapeutycznej, w szczególności w obszarach układu krążenia, żył, serca oraz układu nerwowego. Ponadto mieszanka, dzięki obecności ziela przytulii i korzenia pokrzywy, balansuje hormony tarczycy oraz optymalizuje działanie męskich i żeńskich hormonów. Wierzbownica i korzeń pokrzywy hamują oraz obniżają poziom DHT (dihydroksytestosteronu), który negatywnie wpływa na włosy i skórę u mężczyzn. Ponadto działają przeciwzapalnie i zmniejszają łojotok oraz przeciwdziałają nowotworom gruczołu krokowego, policystycznym jajnikom i rakowi szyjki macicy. Przytulia korzystnie wpływa przy niedoczynności tarczycy. Natomiast kwiatostan i owoc głogu, a także kwiatostan kasztanowca to zioła działające zbawiennie na serce, żyły i układ krążenia. Surowce te rozszerzają naczynia wieńcowe, poprawiają krążenie, wykazują działanie antyarytmiczne, ochronne na mięsień sercowy oraz przeciwdziałają zmianom miażdżycowym. Ważnym skutkiem stosowania mieszanki będzie również aktywność obniżająca ciśnienie tętnicze krwi, a także poziom lipidowo-cholesterolowy we krwi. Istnieje takie stare ludowe powiedzenie, że jeśli chcesz by Twój mężczyzna długo żył, podawaj mu codziennie wyciąg z głogu. Warto więc stosować tę mieszankę z myślą o przyszłości i zadbaniu o swoje serce oraz za wczasu przeciwdziałanie miażdżycy oraz stanom zapalnym żył. Przy okazji głóg oraz kasztanowiec wraz z wierzbownicą działają kojąco na układ nerwowy, poprawiają krążenie mózgowe i uspokajają napór nieprzyjemnych myśli. Stosowanie mieszanki reguluje zegar biologiczny i usprawnia sen. Dodając do tego terapeutyczną aktywność na hormony męskie, żeńskie i tarczycowe, otrzymujemy bardzo wydajną i bogatą mieszankę. Warto zacząć stosować ją już dziś.

Działanie mieszanki w skrócie:
- przeciwzapalnie
- reguluje przemianę materii
- chroni mięsień sercowy
- obniża ciśnienie krwi
- przeciwdziała i cofa zmiany miażdżycowe
- przeciwzapalnie i ochronnie na żyły
- znosi bóle zamostkowe pochodzenia sercowego
- znosi nerwice serca
- reguluje nadmiar męskich hormonów u mężczyzn i u kobiet
- hamuje DHT (dihydrkoksytestosteron), czyli przeciwdziała nadmiernemu wypadaniu włosów
- korzystnie przy łysieniu androgennym u mężczyzn
- wzmacnia mieszki włosowe i stymuluje porost włosa
- przeciwalergicznie
- antynowotworowe (profilaktyka i zapobieganie)
- uspokajające
- pobudzające regenerację ran
- korzystne dla skóry trądzikowej, ze skłonnością do wyprysków
- nadmierny łojotok
- korzystnie przy niedoczynności tarczycy
- przeciwkamiczo
- moczopędnie
- odtruwająco

Sposób użycia:
Mieszankę zalewamy szklanką wrzątku i parzymy 30 minut pod przykryciem; przecedzamy i pijemy; dla smaku można osłodzić miodem;
Na początku robimy napar z 2 łyżek stołowej mieszanki; pijemy dwie szklanki dziennie; po miesiącu zmniejszamy dawkę do 1 łyżki stołowej i stosujemy długotrwale.

Przeciwskazania:
Jeśli wystąpią jakiekolwiek reakcje nadwrażliwe lub niepożądane należy zaprzestać stosowania mieszanki. Wszystkie poważniejsze choroby serca powinny być konsultowane z lekarzem. Nie zaleca się przyjmowania mieszanki przez kobiety karmiące i kobiety w ciąży.

Wszystkie zioła pochodzą z naturalnych, ekologicznych upraw lub stanowisk. Ręcznie zbierane, pakowane i mieszane. Przygotowywane zgodnie ze starymi recepturami aptecznymi i farmakognostycznymi, co zapewnia najwyższą klasę surowca i pewne działanie.

Opis składników:

Ziele wierzbownicy - działa przeciwbakteryjnie, antyandrogennie, przeciwzapalnie, odtruwająco, przeciwbólowo, antyalergicznie, rozkurczowo i uspokajająco. Jest dość silnym antyoksydantem dzięki czemu wykazuje aktywność zapobiegającą nowotworom. Hamuje przerost gruczołu krokowego oraz hamuje enzym 5-alfa reduktazę i aromatazę, który zmienia testosteron w niepożądany dihydroksytestosteron (DHT). Poprzez zablokowanie receptorów DHT w skórze i gruczole krokowym zapobiega jego szkodliwemu działaniu na tenże gruczoł oraz na skórę, co skutkuje zmniejszeniem łojotoku, szybszą regeneracją naskórka i mieszków włosowych. Przeciwdziała powstawaniu zaskórników i korzystnie działa na skórę.

Kwiatostan i owoc głogu - działa rozszerzająco na naczynia wieńcowe, poprawiają krążenie, wykazują aktywność antyarytmiczne, ochronne na miesięń sercowy oraz uszczelniająco i wzmacniająco na naczynia krwionośne. Ważne jest również działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze krwi), a także przeciwdziałanie zmianom miażdżycowym. Wyciągi z głogu od dawna stosuje się na przeróżne choroby serca, choroby metaboliczne, skórne i układowe pokarmowe oraz moczowe. Głóg jest bogaty we flawonoidy, prowitaminę A, witaminę C, P i witaminy z grupy B. Dodatkowo kwiaty i owoce głogu działają kojąco na układ nerwowy poprzez działanie redukujące ilość nieprzyjemnych myśli oraz poprawiające krążenie obwodowe i mózgowe.

Kwiatostan kasztanowca - jest bogaty we flawonoidy. Uszczelnia i wzmacnia naczynia krwionośne, działa moczopędnie, wspomaga detoksykację organizmu, przeciwdziała zaburzeniom krążenia żylnego kończyn oraz mózgu. Korzystny przy żylakach, po przebytym udarze mózgu i stanach zapalnych żył. Ponadto wykazuje aktywność przeciwreumatyczną, przeciwzakrzepową. Poprawia krążenie naczyniowe i mózgowe, hamuje stany zapalne w ustroju oraz rozwój miażdżycy. Ponadto reguluje przemianę materii i hamuje aktywność enzymów lizosomalnych uszkadzających naczynia krwionośne.

Korzeń pokrzywy - działa przeciwzapalnie, zapobiega nowotworom jajników, szyjki macicy, a także zwłóknieniu jajników. Działa antyandrogennie, wzmacnia i regeneruje mieszki włosowe, poprawia stan skóry i włosów. Działa korzystnie w skąpym i nieregularnym miesiączkowaniu, cukrzycy, miażdżycy, stanach zapalnych nerek i przeroście gruczołu krokowego. Poprzez blokowanie DHT, hamuje wpływ androgenów na gruczoł krokowy, skórę i włosy. Działa estrogennie. Zmniejsza wydzielanie łoju i balansuje gospodarkę łojotokowo-bakteryjną skóry głowy.
Ziele przytulii - działa przeciwkamiczo, odtruwająco, przeciwwysiękowo, pobudza ziarninowanie i naskrórnikowanie, regeneruje tkankę, zwiększa zdolności zabliźniania zmian pogruźliczych, zwiększa krzepliwość, krwi, jest alternatywną dla skrzypu, pokrzywy, poziewnika i marzanki wodnej. Zalecana przy chorobie tarczycy (niedoczynność). Działa moczopędnie i antyseptycznie.

piątek, 20 marca 2015

Właściwości lecznicze wybranych soków


Picie soków w celach zdrowotnych zyskuje coraz większą popularność. Wiele źródeł podaje, że picie wysokiej jakości soków różnych warzyw lub owoców może znacząco wspomóc organizm, a także wyleczyć wiele schorzeń toczących nasze organizmy. Są to słuszne koncepcje, ponieważ w sokach zawarte są duże ilości aktywnych składników: witamin, soli mineralnych, pektyn, garbników, glikozydów, flawonoidów, śluzów i wielu innych, których działanie zostało udowodnione na przestrzeni wielu lat w badaniach klinicznych oraz zostało sprawdzone w medycynie ludowej. Zatem picie dobrej jakości soków jest jak najbardziej wskazane dla osób w każdym wieku. Zachowując podstawowe środki ostrożności możemy w ten sposób utrzymać ustrój fizjologiczny w wydajnej i dobrej kondycji. Składniki wielu warzyw i owoców oddziałują bowiem na skórę, układ krążenia, system nerwowy, układ trawienny i oddechowy. Dieta bogata w soki jest szczególnie zalecana osobom z wyniszczonym organizmem, w przebiegu lub po chorobie nowotworowej, chorobach układu krążenia i różnym zaburzeniom pokarmowym. Poniżej opiszę tylko kilka wybranych właściwości soków, które zostały dobrze przebadane pod względem zawartości składników aktywnych, które z kolei zostały też przebadane pod kątem aktywności farmakologicznej.


SOK Z ARONII

Owoce z aronii są bogatym źródłem pektyn (0,6-0,75%), cukrów (do 10,8%), kwasów organicznych (0,7-1,3%). Około  100 ml soku zawiera 12 mg żelaza i 0,0064 mg jodu. W soku znajdziemy również mangan, molibden i miedź.  Bioflawonoidy zawarte w owocach wykazują działanie przeciwwysiękowe i ochronne na naczynia krwionośne. Poza  tym owoce są pokaźnym źródłem antocyjanów i flawonoidów (1200-5000 mg%), kwasu chlorogenowego,  neochlorogenowego i kwasu kawowego. Kwasy te działają ochronnie na wątrobę, nerki i trzustkę, a także wywierają silny  wpływ żółciopędny i antybakteryjny. Szczególnie ciekawe są właściwości hamujące rozwój bakterii opornych na  antybiotyki.

Substancje aktywne zawarte w soku aroniowym przyspieszają regenerację komórek wątrobowych. Antocyjany i  flawonoidy aroniowe poprawiają krążenie krwi w mózgu oraz krążenie oczne, wieńcowe i kończynowe. Na uwagę  zasługuje również aktywność antyagregacyjna, czyli osłabianie zdolności trombocytów do tworzenia skrzeplin.  Ponadto uszczelniają i wzmacniają nabłonki oraz śródbłonki naczyń krwionośnych. Są w stanie wyciszyć lub  złagodzić wiele objawów alergii i różnych chorób autoimmunologicznych. Pektyny aroniowe działają jako  prebiotyk i chronią nabłonek jelitowy oraz żołądkowy. Dobrej jakości sok z aronii obniża ciśnienie krwi, a  także działa przeciwmiażdżycowo, moczopędnie i ogólnie odtruwająco na organizm. Poza tym obniża poziom lipidów  i cholesterolu we krwi oraz pobudza procesy krwiotwórcze.

Wskazania: osłabienie organizmu, miażdżyca, anemia, zaburzenia krążenia kończynowego i mózgowego, zaburzenia  pamięci i funkcji kognitywnych, alergie, przeziębienie i grypa, zakażenia bakteryjne, zaburzenia trawienia,  nadciśnienie, otyłość i początki zmian patologicznych w naczyniach krwionośnych, angiopatia, zapalenia  naczyniówki, tęczówki i siatkówki.


SOK Z CZARNEJ PORZECZKI


Owoce czarnej porzeczki zasobne są w szereg różnych substancji. Owoce (na 100g) są bogatym źródłem: witaminy C  (400mg), witamin z grupy B (120mg), witaminy A (1100 j.m.), witaminy P (1000mg), witaminy K (1800ug),  pektynianu wapnia, soli mineralnych (2-4%), kwasów organicznych, garbników, flawonoidów i antocyjanów. Dzięki  takiemu zróżnicowanemu składowi wysokiej jakości sok z czarnej porzeczki wykazuje działanie przeciwwirusowe,  przeciwbakteryjne, żółcipędne, grzybobójcze, napotne, przeciwgorączowe i ogólnie wzmacniające.

Sok jest dobrym środkiem odżywczym i regenerującym organizm przy deficytach mikroelementów i witamin, a także  towarzyszącym temu chorobom. Ponadto składniki aktywne owoców działają przeciwobrzękowo, odtruwająco,  wykrztuśnie, przeciwzapalnie i przeciwreumatycznie. Na uwagę zasługuje również aktywność jelitowa soku  porzeczkowego, która wyraża się w działaniu rozkurczowym, przeciwgnilnym, przeciwbiegunkowym, a także  pobudzającym wydzielanie soku żołądkowego, jelitowego i trzustkowego. Dzięki temu reguluje przemianę materii,  pobudza apetyt i łagodzi różnego typu dolegliwości ze strony jelit.

Wskazania: zakażenia i zapalenia układu moczowego i pokarmowego, kamica moczowa i żółciowa, krwiomocz,  przeziębienie, infekcje i nieżyt układu oddechowego, gorączka, anemia, osłabienie organizmu, zatrucia, dna  moczanowa, reumatyzm, alergie, nudności, choroby skórne.


SOK Z PIGWOWCA JAPOŃSKIEGO

Owoce pigwowca to bogate źródło kwasów organicznych (jabłkowy, winowy, bursztynowy, cytrynowy, chinowy,  chlorogenowy, kawowy, fumarowy i inne), pektyn, witamin (C, B1, B2), garbników, flawonoidów (głównie  kwercetyna), antocyjanów, karotenoidów, soli mineralnych (dobrze przyswajalne żelazo, potas, miedź, kobalt,  mangan). Rozdrobnione owoce z zachowanymi gniazdami nasiennymi zawierają śluzy, glikozydy cyjanogenne i  witaminę B17.

Sok z owoców pigwowca jest cennym środkiem ochraniającym miąższ wątroby. Liczne kwasy organiczne regenerują  komórki wątrobowe i uodporniają je na niszczące działanie hepatotoksyn. Ponadto witaminy i flawonoidy działają  odżywczo i przeciwzapalnie, będąc pomocnymi przy różnych infekcjach, osłabieniu organizmu czy przeziębieniach.  Warto dodawać sok pigwowy do herbat przy chrypce, kaszlu i nieżytach dróg oddechowych. Aktywne składniki  pigwowca oddziałują dobroczynnie na pracę całego układu trawiennego, równoważąc mikroflorę jelit i ogólnie  uszczelniając oraz chroniąc nabłonek jelit i żołądka. Sok z owoców pigwy jest też środkiem tonizującym system  nerwowy, dzięki czemu wspomaga organizm przy zmęczeniu psychicznym.

Wskazania:
choroby wątroby, obciążenie wątroby i narażenie na działanie hepatotoksyn, anemia, osłabienie  organizmu, przeziębienie, grypa, schorzenia dróg oddechowych, zmęczenie psychiczne, zaburzenia trawienia, bóle  brzucha, nudności, problemy z przyswajaniem pokarmów, choroby skórne.


SOK Z RABARBARU

Rabarbar ogrodowy to niezwykle popularna roślina używana w przemyśle spożywczym. Korzeń i pędy zawierają wiele  ciekawych związków aktywnych m.in. rapontycynę (stylben 1%), antranoidy (2-12%), garbniki (5-10%), flawonoidy  (około 3%). Zatem sok rabarbarowy będzie miał szereg różnych właściwości o dobroczynnym działaniu na organizm  człowieka.

Sok z rabarbaru będzie działać jako środek ogólnie wzmacniający, moczopędny i odtruwający. W większych dawkach przeciwzapalnie, lekko przeczyszczająco, ściągająco, żółciopędnie, antyoksydacyjnie i  antyandrogennie. Rapontycyna zawarta w soku to substancja działająca silnie estrogennie zatem będzie pomocna w  przeroście gruczołu krokowego, łysieniu androgennym, a także dla kobiet z niedoborem żeńskich hormonów. Młode  dziewczęta cierpiące na trądzik i łojotok skóry, a także kobiety przekwitające powinny przyjmować regularnie  przetwory z rabarbaru. Natomiast sok nie jest zalecany dorastającym chłopcom lub mężczyznom o  niskim poziomie testosteronu, ponieważ obniża poziom męskich hormonów i nasila typowe żeńskie cechy płciowe  (podobnie jak brukselka). Rabarbar dłoniasty i lekarski nie zawierają rapontycyny.

Wskazania: osłabienie, zatrucia, dolegliwości żołądkowe i jelitowe, zaparcia, łysienie androgenne, nadmiar  testosteronu i męskich hormonów, trądzik, łojotok, wypadanie włosów, przeziębienie, klimakterium.
SOK Z ACEROLI

Acerola to inaczej owoc malpigii granatolistnej. To bogate źródło witaminy C (1000-4000mg/100g) i witaminy A  (4300-12500 j.m.). Zawiera również witaminę B1, B2 i PP, a także sole mineralne, w tym wapń, fosfor i żelazo  ułatwiające wchłanianie witaminy C. Warto też wspomnieć o sporej ilości kwasu jabłkowego.

Sok z aceroli to świetny środek odżywczy, witaminizujący i wzmacniający układ odpornościowy (stymuluje  wytwarzanie przeciwciał). Ponadto działa odtruwająco, moczopędnie, przeciwwysiękowo, a także ogólnie tonizuje  większość funkcji organizmu. Bioflawonoidy i witamina C wzmacnia i uszczelnia naczynia krwionośne, a także  wywiera wyraźną aktywność przeciwzapalną i przeciwmiażdżycową. Za sprawą obecności kwasu jabłkowego,  askorbinowego, garbników i fenolokwasów będzie wydajnie wspomagać i regenerować wątrobę i różne choroby ze  strony układu pokarmowego, w tym biegunki, nieżyty, nudności i zatrucia.

Wskazania: osłabienie organizmu, awitaminoza, anemia, osłabione krążenie, nadciśnienie, zatrucia, problemy z  trawieniem i przyswajaniem pokarmów, schorzenia wątroby, skąpomocz, przeziębienia, grypa, infekcje bakteryjne  dróg oddechowych, obrzęki żylne, miażdżyca i zmiany miażdżycowe.


SOK Z BORÓWKI CZARNEJ

Owoce borówki czarnej, zwanej też czernicą są bogate w garbniki (około 7%), glikozydy fenolowe, flawonoidy,  kwasy organiczne (głównie kawowy, który jest efektywnym antyoksydantem), sole mineralne (duża ilość manganu,  żelaza, wapnia, a także co ciekawe ultraelementu - radu), a także niewielkie stężenia witamin (C, A, B, B1,  PP). Ponadto znajdziemy w nich też pektyny, antocyjany, prowitaminę D oraz szereg innych kwasów organicznych (m.in.  kw. szczawiowy, cytrynowy, chinowy, mlekowy i bursztynowy).

Już od XIX wieku przypisuje się borówce właściwości obniżające poziom cukru we krwi, co zaobserwowano poprzez  zmniejszenie wydalania cukru z moczem. Glikozyd myrtylina i wakcynina posiada właściwości przeciwpasożytnicze,  czerwiogubne. Wysokie dawki soku z owoców czernicy podawane przez 3 dni bez stosowania innych pokarmów to  skuteczny sposób na pozbycie się pasożytów wewnętrznych (szczególnie owsików Oxyuris). Sok będzie również  dobrym środkiem przeciwbiegunkowym i łagodzącym stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Dzięki  wysokiej zawartości garbników sok będzie działał również ściągająco i wspomagająco na cały układ trawienny  oraz wątrobę.

Wskazania: cukrzyca, schorzenia i obciążenie wątroby, osłabienie, pasożyty wewnętrzne, owsiki, zatrucia,  problemy trawienne, biegunki, zatrucia, nudności, bóle brzucha.


SOK Z ROKITNIKA

Rokitnik to znana i niezwykle ceniona od dawna roślina lecznicza, zwana "złotem Syberii". Owoce rokitnika  zasobne są w witaminy z grupy B, witaminę E (do 150mg%), witaminę C (50-200 mg%), karotenoidy, czyli  prowitaminę A (do 250 mg%). Zawierają również do 8-14% oleju tłustego, antocyjany, flawonoidy, fosfolipidy,  sterydy, garbniki, cukry, kwasy organiczne (głównie maleinowy i szczawiowy, a także cytrynowy i jabłkowy),  sole mineralne (żelazo, fosfor, mangan, krzem, azot, bor i wapń).

Sok z owoców rokitnika to przede wszystkim cenny środek odżywczy, witaminizujący, immunostymulujący i  przeciwzapalny. Karoteny zawarte w owocach, a także niektóre karotenoidy przekształcane są w przewodzie  pokarmowym w witaminę A, która chroni i reguluje funkcje wydzielnicze skóry i błon śluzowych. Z kolei  tokoferole są dobrym środkiem zapobiegawczym przed zmianami zwyrodnieniowymi, zakrzepowymi i skurczowymi w  naczyniach krwionośnych i skórze. Dzięki temu sok z rokitnika może być stosowany jako środek ochronny na  mięsień sercowy (przeciwzawałowo), a także w profilaktyce zmian miażdżycowych. Poza tym będzie cennym środkiem  wzmacniającym przy spadku odporności, gorączce, przeziębieniu i grypie. Z racji bogatego składu chemicznego  będzie pomocny w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, wewnątrzustrojowych stanów zapalnych,  przewlekłych biegunkach, okresie ciąży i karmienia, postępującym gośćcu, czy krwawieniach naczynkowych.

Wskazania: miażdżyca i stany przedmiażdżycowe, profilaktyka stanów przed i pozawałowych, schorzenia układu  krążenia, niedokrwistość, osłabienie i słaba wydolność mięśnia sercowego, anemia, osłabienie organizmu, zaburzenia  krążenia, przeziębienie, grypa, niedobór witamin i mikroelementów, wrzody żołądka, krwawienia naczynkowe,  gorączka, spadek odporności, infekcje wirusowe, bakteryjne i grzybicze, choroby skóry.



SOK ZE SZPARAGÓW


Szparagi to znane warzywo używane w kuchni i zyskujące coraz większą popularność, ze względu na dobry smak i  nieprzeciętne wartości odżywcze. Ziele i jadalne pędy zawierają dużo kwasu asparaginowego i jego pochodnych,  saponiny sterydowe, kumaryny, karotenoidy, glikozyd koniferynę, kwas chelidonowy, flawonoidy (głównie rutyna w  stężeniu około 1%), a także mnóstwo witamin (prowitamina A, B1, B2, B5, B6, B8, B12, C, PP, P).

Sok ze szparagów wywiera działanie oczyszczające i przeciwzapalne na układ moczowy i jelita. Poza tym obniża  ciśnienie krwi, odtruwa organizm, poprawia krążenie krwi i działa wyraźnie moczopędnie. Saponiny sterydowe  dają efekt anaboliczny, ponieważ są metabolizowane do hormonów sterydowych, dzięki czemu są wydajnym  naturalnym anabolikiem dla ludzi uprawiających sport. Sok szparagowy jest cennym środkiem odżywczym dla osób o  osłabionej odporności, które dodatkowo cierpią na choroby skórne (wypryski, ropnie, trądzik). Sok zastosowany  zewnętrznie również przeciwdziała schorzeniom skóry, oczyszcza pory, wybiela i delikatnie dezynfekuje. Co  istotne składniki czynne szparagów rozszerzają naczynia wieńcowe i obwodowe, dzięki czemu zwiększają przepływ  krwi przez nerki i spowalniają rytm serca. To sprawia, że regularne przyjmowanie wyciągów ze szparagów leczy  nerwice serca i hamuje jego kołatanie.

Wskazania: choroby układu krążenia, nerwica i kołatanie serca, zaburzenia krążenia, nadciśnienie, skąpomocz,  infekcje zapalne układu moczowego, zaburzenia trawienia, anemia, awitaminoza, niedokrwistość, choroby skóry,  kamica moczowa, przeziębienie, osłabienie odporności, impotencja.

poniedziałek, 15 września 2014

Rokitnik zwyczajny=pospolity - Hippophae rhamnoides L. w fitoterapii

Rokitnik to rodzaj krzewów z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae Juss.). Od XXI wieku wyróżnia się siedem gatunków. Ich występowanie rozciąga się na obszarze Europy Środkowej i części północno-zachodniej, zachodniej i wschodniej Azji, z tymże największy stopień zróżnicowania osiąga w rejonie Tybetu i prowincji Qinghai. W Polsce występuje rokitnik zwyczajny (Hippophae rhamnoides L.), który jest bardzo cenną rośliną leczniczą. Jego siedliskiem są skaliste zbocza, piaszczyste urwiska nadmorskie, suche doliny rzek, żwirownie, świetliste lasy sosnowe, czy skarpy dróg. Lubi słoneczne miejsca, piaszczyste lub żwirowe, żyzne gleby z dobrym dopływem wód gruntowych. 

I. Botanika

Rokitnik zwyczajny to zrzucający liście na zimę, ciernisty, gęsto rozgałęziony krzew lub małe drzewko. Osiąga wysokość 1-6 (-10) metrów. Posiada długie, pełzające rozłogi korzeniowe. Gałęzie promieniście odstające, gładkie, ciemne, czerwonobrunatne, często z licznymi, przekształconymi w ciernie krótkimi pędami, za młodu pokryte tarczowatymi i gwiazdkowatymi, srebrnoszarymi włoskami. Liście pojedyncze, skrętoległe, krótkoogonkowe; 40-75 mm długości i 3-10 mm szerokości, wąskolancetowate do podługowato-jajowatych, na wierzchołku zaostrzone lub tępe, u nasady klinowate lub zaokrąglone, całobrzegie, z wierzchu szarozielone, srebrzysto-lśniące, z gwiazdkowatymi włoskami o długich promieniach; od spodu srebrzystoszare, matowe, pokryte tarczowatymi włoskami; brzeg liścia lekko podwinięty. Kwiaty niepozorne, jednopłciowe, zielonkawe; 4-6 mm średnicy; pojawiają się na zeszłorocznych gałęziach przed liśćmi. Męskie kwiaty prawie siedzące z dwoma jajowatymi, zielonkawymi działkami kielicha, z wierzchu pokrytymi gwiazdkowatymi włoskami, oraz z czterema pręcikami, przyrośniętymi do naroży centralnie położonego gruczołu miodnikowego; kwiaty zebrane są w główkowate kwiatostany. Żeńskie kwiaty na krótkich szypułkach, z rurkowatym, zielonym, 2-działkowym kielichem oraz z zbudowaną z jednego owocolistka, dolną zalążnią z krótką szyjką i stożkowatym znamieniem; kwiaty zebrane są w kłosokształtne grona. Owocem jest mięsista, kwaskowata, kulista lub jajowata nibyjagoda długości 6-8 mm z jednym pestkowatym nasieniem. Kwitnie od marca do maja. Jest rośliną objętą ochroną gatunkową.

Wyróżnia dwa podgatunki rokitnika zwyczajnego. Podgatunek rhamnoides jest silnie ciernistym krzewem z krótkimi, sztywno wzniesionymi gałęziami i gęstymi kwiatostanami. Jest charakterystyczną częścią zbiorowisk roślinnych wydm i dolin wydmowych na piaszczystych wybrzeżach Morza Północnego i Bałtyckiego. Podgatunek fluviatilis jest słabo ciernistym krzewem z wydłużonymi, nieco zwieszającymi się gałęziami i luźnymi kwiatostanami. Występuje w Alpach, na ich przedpolu aż do Dunaju, nad Jeziorem Bodeńskim i w południowej części doliny Renu. Rokitnik jest rośliną euroazjatycką, choć to właśnie Azja jest miejscem o największym zasięgu jego występowania. Obszar europejski jest stosunkowo skromny w porównaniu ze wschodem. Od dawna wprowadza się go do uprawy jako krzew owocowy, uzyskano kilka odmian o większych owocach i mniej gorzkawym smaku. Swego czasu w ZSRR wyhodowano odmianę pozbawioną kolców.

II. Surowiec

Do celów leczniczych zbierane są owoce rokitnika zwyczajnego w okresie od sierpnia do października, a następnie suszy w suszarniach ogrzewanych w temperaturze do 35 stopni C. Otrzymuje się w ten sposób owoce rokitnika - Fructus Hippophae. W dawnej medycynie (szczególnie na Syberii) zbierano liście rokitnika i młode, ulistnione gałązki, z których robiono najczęściej odwar jako środek przeciwbiegunkowy lub przeczyszczający.

Wysuszone owoce rokitnika dostępne są w sklepach zielarskich i służą jako środek do sporządzania herbat wzmacniających, szczególnie przy przeziębieniach i spadku odporności, ze względu na wysoką zawartość witaminy C i wielu innych ciekawych substancji chemicznych. Z owoców można robić również aktywne dżemy, marmolady, syropy, soki i nalewki.

Zbiór nie należy jednak do najłatwiejszych, ponieważ gęsto rozmieszczone owoce nie odchodzą łatwo od rośliny, która poza tym jest dość ciernista. Na Syberii zbiera się je dopiero po pierwszych mrozach, ponieważ wtedy łatwiej odseparować je od macierzy. W Polsce stosuje się z reguły pracochłonną metodę odcinania owoców z szypułkami. Jeden krzew jest zwykle w stanie dostarczyć od 4 do 20 kg surowca, w zależności od odmiany i wieku rośliny.

III. Skład chemiczny

Owoce rokitnika zasobne są w witaminy z grupy B, witaminę E (do 150mg%), witaminę C (50-200 mg%), karotenoidy, czyli prowitaminę A (do 250 mg%). Zawierają również do 8-14% oleju tłustego, dlatego jest niezwykle cenną rośliną olejową. Ponadto antocyjany, flawonoidy, fosfolipidy, sterydy, garbniki, cukry, kwasy organiczne (głównie maleinowy i szczawiowy, a także cytrynowy i jabłkowy), sole mineralne.

Zawartość witamin zależna jest od występowania rośliny, warunków panujących wokół, a także samej odmiany. Przykładowo ilość witaminy C w wydmowych gatunkach nadmorskich zawierają w świeżych owocach 120-315 mg%. Natomiast osobniki występujące na obszarach górskich wykazywały koncentrację kwasu askorbowego w rozpiętości 405-1100 mg%. Mimo na ogół niższej zawartości tej witaminy w porównaniu z owocami dzikiej róży, rokitnik nie zawiera enzymu askorbinazy, który denaturuje witaminę C, a co za tym idzie w rokitniku ulega ona znacznie spowolnionemu rozpadowi. Dzięki temu owoce rokitnika suszone lub świeże, mogą być przechowywane przez dłuższy czas, bez wyraźnego spadku koncentracji tego związku. Ogólnie przyjętym faktem jest, że witamina C jest istotnym czynnikiem uczestniczącym w procesach utleniania i redukcji. Istnieje wiele jednostek chorobowych, których występowanie i przebieg zależne są od poziomu witaminy C w ustroju.

W owocach znaleziono również aż 18 wolnych aminokwasów. Ponadto z flawonoidów wyróżnić można kwercetyne, izoramnetynę i kemferol. W soku owoców znaleziono około 24 pierwiastków (m.in. żelazo, fosfor, mangan, krzem, azot, bor i wapń). Z kolei w liściach namierzono glukozyd hyperynę=hyperozyd, który jest 3-β-galaktozydem kwercetyny, a także tylirozyd. W jesiennych liściach rokitnika znaleziono 5% garbników, a w młodych gałązkach około 4% tych substancji, co uzasadnia używanie liści i młodych pędów rokitnika w medycynie ludowej jako środek ściągający, przeciwbiegunkowy i działający ogólnie na problemy gastryczne. W rokitniku znaleziono również kwas galusowy, epikatechiny, epigalokatechiny i galusan epigalokatechiny. 

IV. Działanie

Działanie owoców rokitnika na organizm ludzki jest zróżnicowane. Przede wszystkim jest to cenny środek odżywczy, witaminizujący, immunostymulujący i przeciwzapalny. Karoteny zawarte w owocach, a także niektóre karotenoidy przekształcane są w przewodzie pokarmowym w witaminę A, która chroni i reguluje funkcje wydzielnicze skóry i błon śluzowych. Z kolei tokoferole są dobrym środkiem zapobiegawczym przed zmianami zwyrodnieniowymi, zakrzepowymi i skurczowymi w naczyniach krwionośnych i skórze. Dzięki temu preparaty z rokitnika mogą być stosowane jako środek ochronny na mięsień sercowy (przeciwzawałowo), a także w profilaktyce zmian miażdżycowych.

Jako dobrze przyswajalne źródło witamin owoce w postaci naparów, dżemów, soków, czy oleju można stosować w celu zapobiegania anemii, infekcjach bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych. Poza tym będzie cennym środkiem wzmacniającym przy spadku odporności, gorączce, przeziębieniu i grypie. Z racji bogatego składu chemicznego będzie pomocny w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, węwnątrzustrojowych stanów zapalnych, przewlekłych biegunkach, okresie ciąży i karmienia, postępującym gośćcu, czy krwawieniach naczynkowych.

Preparaty z rokitnika zastosowane zewnętrznie wykazują działanie przeciwzapalne, regenerujące, przyspieszające gojenie ran i zmniejszające zasięg bliznowacenia. Bardzo dobrze działa na skórę głowy i włosy, odżywiając je i wzmacniając zespoły mieszkowe. Wyciągi z rokitnika wchodzą w skład wielu kosmetyków do pielęgnacji i regeneracji skóry, a także przeciwko łysieniu, uszkodzeniu skóry w wyniku działania promieni słonecznych i rentgenowskich.

V. Preparaty i dawkowanie

Napar z owoców rokitnika - sporządzamy przez zalanie 150-200 g świeżych lub suszonych owoców 800-1000 ml wody wrzącej. Odstawiamy pod przykryciem na około 20 minut. W ten sposób otrzymamy całkiem pokaźną ilość naparu, który możemy pić jako bezpieczny środek wzmacniający, witaminizujący, chroniący serce, a także właściwie wszystkie narządy wewnętrzne. 

Intrakt z owoców rokitnika - bardzo cenny jest intrakt, który sporządzamy rozdrabniając świeże owoce i zalewając je gorącym alkoholem 40-60% w proporcji 1:1, 1:3 lub 1:5. Po 10-14 dniach wytrawiania można go dosłodzić miodem i stosować 20-40 ml dwa razy dziennie przy spadku odporności, grypie, przeziębieniu, nieżytach przewodu pokarmowego, stanach zapalnych gardła i krtani. Przy różnej maści przeziębieniach, stanach zapalnych lub chorobach wynikających z niedoboru witamin, warto łączyć intrakt lub napar z innymi preparatami roślinnymi o zbliżonym profilu działania np. wyciągami z owoców dzikiej róży, malin, czarnej porzeczki, kwiatostanów lipy, bzu czarnego, kasztanowca, głogu i innych.

Olej z owoców rokitnika - jest to wręcz osobny temat do rozprawy naukowej, ponieważ od dawna olej rokitnikowy cieszy się mianem wysoce aktywnego i skutecznego leku na wiele jednostek chorobowych. Otrzymuje się go w wyniku procesu tłoczenia z owoców lub nasion rokitnika. Najbardziej aktywny jest olej tłoczony z całych owoców, ponieważ zawiera większą ilość cennych substancji: polifenoli, fosfolipidów, karotenoidów, witamin B, C, E, antocyjanów, flawonoidów i garbników. Olej zawiera wielonienasycone kwasy tłuszczowe: kwas linolowy (30-40%), alfa-linolenowy (20-35%), jednonienasycony kwas oleinowy (13-30%) i wakcynowy (2-4%). Z zasobów kwasów tłuszczowych nasyconych dominuje kwas palmitynowy (15-20%) i stearynowy (2-5%). Wysokie stężenie kwasu palmitynowego, ze względu na jego właściwości regeneracyjne, budulcowe i ziarninujące naskórek, sprawia że olej jest bardzo dobrym lekiem na różne dolegliwości skórne. Można go stosować do pielęgnacji skóry wysuszonej, zniszczonej, ze skłonnością do wyprysków, trądziku, czy nadmiernym wydzielaniu łoju. Będzie również cenny przy odleżynach, odmrożeniach, trudno gojących się ranach, schorzeniach skóry głowy, stanach zapalnych macicy, pochwy, nadżerkach, infekcjach grzybiczych. 


W oleju rokitnikowym znajdują się również fitosterole: beta-fitosterol (około 70%), sitostanol, izofukosterol, kampesterol, stigmasterol. Olej uzyskiwany z miąższu całych owoców zawiera 100-500 mg% karotenoidów. Dzięki tym wszystkim substancjom chemicznym jest w stanie pobudzać i orkiestrować procesy regeneracji i odnowy naskórka, stabilizować nawilżanie skóry i prawidłowe funkcjonowanie jej flory bakteryjnej oraz opóźniać procesy starzenia i powstawania zmarszczek. Można go również stosować w postaci okładów na zmęczone, podkrążone, workowate oczy. Zastosowany wewnętrznie wykazuje właściwości żółciotwórcze i żółciopędne, ochronne i przeciwzapalne na nerki, wątrobę, jelita i układ krążenia. Tym samym olej rokitnikowy nadaje się również do pielęgnacji stanów pozawałowych, jako wspomagający preparat przy różnego rodzaju schorzeniach serca lub niewydolności krążeniowej oraz przy zakrzepicy żylnej i zmianach miażdżycowych. Olej z owoców rokitnika dostępny jest w sklepach zielarskich i niektórych aptekach. Im intensywniejsza jego barwa, tym więcej zawiera karotenoidów. 5% olej rokitnikowy stosuje się niekiedy do podawania roztworów iniekcyjnych domięśniowych, jako środek ogólnie wzmacniający, pobudzający funkcje kognitywne i regenerujący (np. po radioterapii).

VI. Rokitnik w dawnej i dziś

Dawniej w ZSRR dużą popularność zyskał olej rokitnikowy - Oleum Hippophae otrzymywany przez wytrawianie świeżych owoców z olejem roślinnym. Do dziś w Rosji istnieją plantacje rokitnika, z którego pozyskuje się surowce do celów farmaceutycznych. Uznawana była za potężną roślinę leczniczą (nazywano ją nawet "złotem Syberii"). Od czasów starożytnych stosowano owoce, liście, korę, młode pędy rokitnika na niemal wszystkie przypadłości, a szczególnie te wynikające z osłabienia organizmu i braków w mikroelementach. Jest również ważną rośliną medycyny chińskiej i tybetańskiej. Podczas I wojny światowej suszone owoce były doskonałym zamiennikiem dla syntetycznej witaminy C, a rosyjscy kosmonauci byli suplementowani rokitnikiem ze względu na bogaty skład witamin oraz właściwości chroniące przed promieniowaniem. 

Obecnie prowadzone są różne badania nad składem roślin z rodziny Elaeagnaceae oraz samym rokitnikiem. Prace dotyczące rokitnika można przejrzeć na PubMedzie: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=Hippophae, są one bardzo obiecujące, ale też sama analiza składu chemicznego rokitnika pokazuje jak cenna jest to roślina. Warto wdrożyć ją do naszej diety i obficie stosować w kuchni. Zapas dżemów, konfitur, nalewek, intraktów, czy oleju przyda nam się szczególnie w okresie zimowym jako naturalny stymulant układu odpornościowego i nie tylko.

wtorek, 17 czerwca 2014

Warsztaty zielarskie - kursy i plan zajęć

Ostatnio coraz więcej osób prosi mnie o zorganizowanie warsztatów zielarskich lub kursów etnobotaniki. Postanowiłem, że zgodzę się prowadzić warsztaty przynajmniej do końca roku, a wszystkie fundusze przeznaczę na moje projekty badawcze, a także ochronę lasów deszczowych w Amazonii. Dlaczego do końca roku? Prawdopodobnie zaraz po nowym roku ruszam kontynuować badania w Peru, aby zebrać dane do przygotowywanej publikacji. Poniżej przedstawiam harmonogram przykładowych warsztatów i czego możecie się na nich spodziewać.

Jeśli chcecie zorganizować takie warsztaty w Waszym ośrodku, szkole, sali wykładowej etc. to proszę pisać do mnie na adres: jbabicki@fraktalna.pl

Zależnie od uczestników i pory roku zajęcia mogą różnić się proporcjami zajęć w terenie, gdyż dobra znajomość teorii jest równie ważna, jak praktyka. Warsztaty obejmują podstawową i rozszerzoną wiedzę z takich dziedzin jak etnobotanika, farmakognozja, psychofarmakologia i fitoterapia. Zatem moja oferta przedstawia się następująco:

KURS POPULARNONAUKOWY
Warsztaty skierowane do wszystkich chętnych zgłębić swoją wiedzę z zakresu ziołolecznictwa i farmakognozji. Wiedza teoretyczna oraz zajęcia praktyczne pokazują podstawowe i łatwe, dostępne dla każdego w domu, metody przetwarzania surowców roślinnych, które można znaleźć na terenach naszego kraju. Zajęcia skierowane są dla osób, które chcą lepiej poznać pospolite rośliny naszych lasów, łąk, zbiorowisk wodnych i dowiedzieć się jak można je wykorzystać w domowej fitoterapii.

Plan zajęć: (8h dziennie z krótkimi przerwami);

1) Zarys ziołolecznictwa - historia i podstawy - 2h
2) Wstęp do etnobotaniki i podstawy farmakognozji - 2h
3) Zajęcia terenowe - 2h
a) Oznaczanie i rozpoznawanie roślin
b) Zbiór i przetwarzanie surowca roślinnego
c) Podstawy morfologii i fizjologii roślin
4) Zajęcia praktyczne - 2h
a) Receptura leku roślinnego
- przyrządzanie prostych i skutecznych preparatów roślinnych w formie nalewek, naparów, intraktów, odwarów, maceratów, ekstraktów, maści itp.
- omówienie prostych metod ekstrakcji

KURS AKADEMICKI
Te zajęcia przeznaczone są głównie dla studentów lub młodzieży, która chce związać swoje życie z naukami biologicznymi i fascynuje ich świat natury, a także roślin. Kurs został skonstruowany tak, aby pokazać jak potencjalnie wyglądają zajęcia na kierunkach akademickich związanych z etnobotaniką, farmakognozją, fitofarmakologią, czy fitochemią. To daje przedsmak tego czego można się spodziewać na takich studiach i później podczas pracy naukowej.

Plan zajęć: (8h dziennie z krótkimi przerwami)

I. Etnobotanika
- wstęp i zarys historyczny
- omówienie najważniejszych pojęć
- omówienie rodzin wybranych roślin
- zarys rdzennych farmakopei i szamanizmu
- rozpoznawanie roślin i korzystanie z kluczy do oznaczania
II. Farmakognozja
- wstęp i zarys historyczny
- technologia prawidłowej obróbki surowca roślinnego
- roślinne leki recepturowe
- omówienie poszczególnych grup naturalnych substancji biologicznie czynnych
- podział surowców roślinnych na kategorie medyczne
III. Fitofarmakologia
- farmakologiczna aktywność surowców roślinnych w ustroju człowieka i zwierząt
- metody ekstrakcji składników czynnych z roślin
- podstawy psychofarmakologii i neurochemii
IV. Chemotaksonomia
- podział roślin na grupy chemotaksonomiczne
- skanowanie rodzin pod kątem zdefiniowania podstawowej grupy powtarzalnych substancji wtórnego metabolizmu
- charakterystyka taksonów

KURS METANAUKOWY
Są to zajęcia z głębszych mechanizmów rządzących biologią żywych systemów. Wszystko to co nie mieści się w granicach fizyki klasycznej i wkracza na pole mechaniki kwantowej, jest uwzględniane w naukach biologicznych pod koncepcjami, teoriami i modelami np. pól morfogenetycznych. Poruszam również wątek antropologii kulturowej i charakterystyki szamanizmu jako głębokiej technologii nawiązywania więzi z naturą.

Plan zajęć: (zajęcia blokami po 2h, ewentualnie osobne wykłady w zależności od okoliczności i potrzeb osoby lub osób organizujących event)

I. Szamanizm
- omówienie najważniejszych koncepcji i definicji
- kontakty z duchami roślin
- przykłady plemiennych praktyk duchowych
- teorie i modele psychiczno-duchowe w różnych systemach szamańskich
II. Komunikacja międzygatunkowa
- podstawy komunikacji roślin
- koncepcje pól morfogenetycznych
- eksperymenty z roślinną telepatią
- dystrybucja złotej proporcji i ciągów Fibonacciego w przyrodzie
III. Neuronauki i świadomość
- definicja świadomości
- mikrotubularny model świadomości Penrose'a-Hammerofa
- implikacje struktur osobowych w strumieniu świadomości
- matematyka chaosu wobec osobliwości i ewolucji
- podstawy neurochemii
IV. Enteogeny
- charakterystyka i omówienie wartości terapeutycznych i badań naukowych na wybranych enteogenach (Peyote, Ayahuasca, Ibogaina, Psylocybina, Meskalina, LSD, Yopo, Kambo i inne)
- status prawny i akademicki roślin psychoaktywnych
- omówienie mniej znanych roślin z grupy Psychostimulantia
V. Praktyka
- czym jest życie?
- czym są myśli?
- czym jest cierpienie?
- tworzenie własnej grawitacji :)
- proste metody wzmacniające i regenerujące organizm

poniedziałek, 16 czerwca 2014

Artykuł o psiankowatych w nowym numerze Trans/Wizji

W najnowszym numerze Trans/Wizji ukazał się mój obszerny artykuł na temat właściwości fitofarmakologicznych wybranych roślin z rodziny psiankowatych. Tematem przewodnim numeru jest czerń i mrok, toteż zostałem poproszony o napisanie tekstu o roślinach, które często były lub są z tymże mrokiem kojarzone. Artykuł dokładnie nazywa się: "Nocne Cienie: Właściwości fitofarmakologiczne i enteogenne wybranych roślin tropanotwórczych z rodziny psiankowatych", w którym staram się omówić takie rośliny jak pokrzyk, bieluń, lulek, mandragora, przedstawiając ich etnobotaniczne profile. Mój tekst ukazał się obok m.in. wywiadów z Dr Jeremym Narbym i Dr Davidem Nicholsem, których bardzo cenię za ich naukowy wkład w rozwój badań nad psychodelikami, a także kulturą używania enteogenów w społecznościach ludzkich. Dlatego serdecznie polecam kupno pisma, ponieważ jest wydane na bardzo wysokim poziomie i w środku jest wiele ciekawych rzeczy do poczytania. Oto link do wydawnictwa: http://sklep.okultura.pl/trans-wizje-nr-5.html Poniżej przedstawiam małe "demo" mojego tekstu na zachętę. Jest to wycinek ze środka publikacji.

"Kolejnym dobrze poznanym "nocnym cieniem" jest Datura stramonium L. (Bieluń dziędzierzawa). To jednoroczna roślina zielna pochodząca z Ameryki Środkowej. Lubi gleby zasobne w potas, jest synantropijna i występuje w Polsce zazwyczaj w kilku odmianach oraz gatunkach. Bieluń jest objęty farmakopeą polską, gdzie surowcem leczniczym są liście zbierane w okresie kwitnienia i owocowania rośliny. Zawiera koncentrację 0,2-0,6% tropanów, z czego głównymi aktywnymi komponentami jest lewoskrętna (-)- hioscyjamina, skopolamina (zwykle w stosunku 2:1), meteloidyna, atropamina, skopina, nikotyna i inne. Najwyższe stężenia alkaloidów występują w nasionach owocujących kolczastych główek, gdzie dochodzą nawet do 1%. Wysokie stężenia (1,2-1,5%) występują również w nasionach innych gatunków: Datura metel L. oraz Datura innoxia Mill.

Bieluń był dość szeroko rozpowszechnioną rośliną leczniczą i enteogeniczną w Nowym i Starym Świecie. Datura metel pod nazwą dutra lub dhatura była używana w Indiach jako środek enteogenny, głównie afrodyzjak oraz do rzucania uroków lub powstrzymywania wrogów. Czasem inny gatunek bielunia dodawano do kavy na wyspach Fiji. W Afryce różne gatunki mieszano z winem i piwem, a w starożytnym Meksyku pod nazwą toloache pełniły rolę enteogenu lub dodatków do innych roślin magicznych. Wśród wielu plemion indiańskich Ameryki Środkowej i Północnej stwierdzono rytualne użycie bielunia (głównie Datura meteloides, Datura wrightii i innych gatunków). Niektórzy badacze przypuszczają, że malowidła kalifornijskie Chumash datowane na 5000 lat reprezentują enteogeniczne użycie bielunia. W średniowiecznej Europie nasiona i liście datury wykorzystywano do celów dywinacyjnych i czarnomagicznych rytuałów okultystycznych. Najprawdopodobniej wchodziły w skład "latającego" smarowidła czarownic, które to aplikowały sporządzony preparat w miejsca na ciele, gdzie znajduje się najcieńsza błona śluzowa umożliwiająca szybkie i efektywne wchłonięcie alkaloidów do ustroju. Jest wiele koncepcji na to czym osławiona "maść czarownic" była. Osobiście stawiałbym na mieszaninę różnych gatunków psiankowatych (bieluń, pokrzyk, lulek, lulecznica, miechunka, psianka) z glistnikiem jaskółczym zielem (Chelidonium majus) i w niektórych recepturach, być może nawet z muchomorem czerwonym (Amanita muscaria) i/lub łysiczką lancetowatą (Psylocybe semilanceata). Zażycie takiej mikstury powodowało głębokie stany zmienionej świadomości, a symbol lecącej na miotle czarownicy najprawdopodobniej ma swoje podłoże w efektach wywołanych między innymi alkaloidami tropanowymi.

Wśród wielu tradycji plemion dorzecza Amazonii w Peru, Ekwadorze, czy Brazylii natknięto się na rytualne, enteogeniczne wykorzystanie różnych gatunków roślin psiankowatych m.in. tropikalnych odmian bielunia Brugmansia, przedstawicieli gatunków Brunfelsia lub bogatą w alkaloidy tropanowe roślinę z gatunku Teleostachya lanceolata (Acanthaceae), zwaną pod nazwami Toé Negro czy Maricahua. Surowce te stosowano jako halucynogeny osobno lub w formie dodatku do innych magicznych mikstur. W wielu tradycjach plemiennych rośliny tropanotwórcze miksowano ze świętą amazońską herbatą o nazwie Ayahuasca, w której głównymi składnikami były B-karboliny i dimetylotryptamina. Farmakologia łączenia alkaloidów tropanowych z tryptaminami i inhibitorami MAO nie jest dobrze poznana, ale może prowadzić do poważnych i trwałych uszkodzeń układu nerwowego i fizjologii organizmu ludzkiego. Znane są śmiertelne przypadki osób, które brały udział w ceremonii lub ceremoniach i przyjęły wzbogaconą "tropanową Ayahuascę". Podczas moich badań w dorzeczu Amazonii natknąłem się na wiele przypadków pomieszania zmysłów lub poważnych uszkodzeń mózgu wynikłych z uczestnictwa w tego typu ceremoniach lub czarnomagicznych rytuałach. Zejścia śmiertelne i uszkodzenia fizjologii zazwyczaj wiązały się z destrukcyjnym wpływem przedawkowania alkaloidów tropanowych na mięsień sercowy (zawał), ośrodki pamięci długo i krótkotrwałej oraz inne problemy wynikające z uszkodzeń w obwodach cholinergicznych i adrenergicznych. Zebrałem również raporty sugerujące, że mieszanie Ayahuasci i alkaloidów tropanowych indukuje demoniczny charakter doświadczenia Yage, gdzie psychonauta ma wrażenie przyciągania lub wessania w mroczne poziomy astralu szamańskiego i rozgrywające się tam bitwy między "dobrem" i "złem", siłami "jasności" i "ciemności". W celach wizyjnych niektórzy szamani decydowali się przyjąć sam stężony ekstrakt z Nicotiana rustica, miejscowego "świętego tytoniu" o nazwie Mapacho".